GÜNÜN SOHBETİ

 

"Kalbin Perdeleri"

 

Öyle lokma var ki insanı uzun yıllar ibadetten keser. Öyle söz var ki adamın kalbini taş eder. Öyle bakışlar var ki insanın maneviyatını mahveder. Şunu bilmeliyiz ki Allah [celle celâluhû] ile kulu arasında aslında perde yoktur. Fakat tıpkı güneş ışığının dünyamıza ve bedenimize gelmesi gibi bir durum vardır. Bizimle güneş arasında dünyanın çevresinde bulunan perdeler güneş ışığının tamamıyla bize ulaşmasına mâni olur.

 

Bu mâni oluş insanın iyiliğinedir. Atmosferin güneş ışığını belli ölçüde engelleyecek özelliği olmasa ya da tenimiz uzun süre doğrudan güneşe maruz kalsa zarar görürüz. Fakat Allah [celle celâluhû] ile kulu arasındaki durum burada farklılık gösterir. Allah [celle celâluhû] ile kul arasında perdelerin, engellerin olması insan için iyilik değil, büyük bir eksiklik olarak ortaya çıkar.

 

Kulun nefsanî kirleri, şeytanın kandırmaları, asrın çirkin işleri Allah’ın [celle celâluhû] rahmetine engel olur, perde olur. Nasıl ki şemsiye yağmura mâni olursa bizim çirkin işlerimiz, yirmi dört saat hiç kesilmeyen ilâhî rahmeti, rabbânî feyzi perdeler, bize ulaşmasını engeller.