GÜNÜN SOHBETİ

 

"Onun Güzel Ahlâkı"

 

Hârice b. Zeyd [rahmetullahi aleyh] anlatıyor: “Bir gün beş on kişiden oluşan bir cemaat babam Zeyd b. Sâbit’in [radıyallahu anh] ziyaretine geldiler. Babama,

— Bize Resûl-i Ekrem’in [sallallahu aleyhi vesellem] ahlâkından biraz bahset, dediler. Babam şöyle anlattı:

— Ben onun yakın dostu ve komşusu idim. Kendisine vahiy geldiği zaman birini göndererek beni çağırtır ve ben de yanına giderek gelen vahiyleri yazardım. Biz onun huzurunda dünyevî şeylerden konuştuğumuzda o da bizimle birlikte konuşurdu. Böyle ahiretle ilgili meselelerden konuştuğumuzda o da ahiretten bahsederdi. Yine onun yanında yemeklerden bahsettiğimizde o da bize katılırdı. İşte size anlattıklarım onun ahlâkının bir kısmıdır” (Tirmizî, Şemâil).

Enes [radıyallahu anh] anlatıyor: “Resûlullah [sallallahu aleyhi vesellem] insanların en lütufkâr olanı idi. Biri kendisine bir soru sorsa onu can kulağıyla dinler, soru soran kişi ayrılmadıkça yahut yüzünü çevirmedikçe ondan yüzünü çevirmezdi”

(Ebû Nuaym, Delâilü’n- Nübüvve).